Πτώση στις ακαδημαϊκές επιδόσεις
Ο εκφοβισμός μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις ακαδημαϊκές επιδόσεις ενός/μιας μαθητή/-τριας. Η συναισθηματική δυσφορία που προκαλείται από τη θυματοποίηση συχνά οδηγεί σε:
- Μειωμένη συγκέντρωση: Δυσκολία συγκέντρωσης σε μαθήματα και εργασίες λόγω της εμπλοκής σε περιστατικά εκφοβισμού.
- Δυσκολία ως προς την παρακολούθηση των τάξεων: Μείωση των ακαδημαϊκών επιδόσεων, καθώς οι μαθητές/-τριες δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τα μαθήματα.
- Αυξημένες απουσίες: Συχνές απουσίες για την αποφυγή εκφοβισμού ή λόγω ψυχοσωματικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με άγχος και κατάθλιψη (Fredrick & Demaray, 2018- Faryadi, 2011).
Για τα θύματα του διαδικτυακού εκφοβισμού, η 24ωρη φύση της διαδικτυακής παρενόχλησης μπορεί να διαταράξει τις συνήθειες του ύπνου, οδηγώντας σε κόπωση και μειωμένη γνωστική λειτουργία κατά τη διάρκεια των σχολικών ωρών. Αυτή η συνεχής κατάσταση εγρήγορσης μπορεί να μειώσει περαιτέρω τις ακαδημαϊκές επιδόσεις και τη δέσμευση με το σχολείο (Ferrer-Cascales et al., 2019).
Επίδραση στη σχολική δέσμευση
Τα θύματα (διαδικτυακού) εκφοβισμού συχνά παρουσιάζουν έλλειψη ενδιαφέροντος για τις σχολικές δραστηριότητες και μια γενική απομάκρυνση από το ακαδημαϊκό περιβάλλον. Αυτή η απομάκρυνση μπορεί να εκδηλωθεί ως:
- Μειωμένη συμμετοχή: Λιγότερη συμμετοχή σε συζητήσεις στην τάξη, ομαδικές εργασίες και εξωσχολικές δραστηριότητες.
- Χαμηλότερο κίνητρο: Μείωση της επιθυμίας για ακαδημαϊκή διάκριση ή επιδίωξη εκπαιδευτικών στόχων.
- Κακή διαχείριση του χρόνου: Δυσκολία με την οργάνωση και την έγκαιρη ολοκλήρωση των εργασιών λόγω συναισθηματικών περισπασμών (Hase et al., 2015).
Αυτοί οι παράγοντες συμβάλλουν συλλογικά σε ένα καθοδικό σπιράλ ακαδημαϊκών επιδόσεων, καθιστώντας δύσκολη την ακαδημαϊκή ανάκαμψη των θυμάτων, ακόμη και αν αντιμετωπιστεί ο εκφοβισμός.
Οικογενειακή ανατροφοδότηση και παρατηρήσεις
Οι οικογένειες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στον εντοπισμό και την αντιμετώπιση του εκφοβισμού. Οι γονείς και οι κηδεμόνες μπορεί να παρατηρήσουν διάφορες αλλαγές στη συμπεριφορά και τις ακαδημαϊκές επιδόσεις του παιδιού τους, όπως:
- Αλλαγές στα συναισθήματα: Αυξημένη ευερεθιστότητα, εναλλαγές της διάθεσης ή σημάδια κατάθλιψης στο σπίτι.
- Σωματικά συμπτώματα: Συχνές αναφορές πονοκεφάλων, στομαχόπονων ή άλλων ανεξήγητων σωματικών ενοχλήσεων.
- Αλλαγές στη συμπεριφορά: Απόσυρση από τις οικογενειακές δραστηριότητες, απροθυμία να συζητηθούν οι σχολικές εμπειρίες ή αισθητή μείωση της αυτοφροντίδας (Buelga et al., 2017).
Οι γονείς μπορούν επίσης να επιβλέπουν την υπερβολική χρήση των ψηφιακών συσκευών από το παιδί, είτε για να παρακολουθούν είτε για να αποφύγουν τη διαδικτυακή παρενόχληση, γεγονός που μπορεί να σηματοδοτήσει την εμπλοκή του στον διαδικτυακό εκφοβισμό (Faryadi, 2011). Η ανοιχτή επικοινωνία μεταξύ των οικογενειών και των σχολείων είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των ενδείξεων και την παροχή της απαραίτητης υποστήριξης στο θύμα (Fredrick & Demaray, 2018).