Οι γονείς πρέπει να είναι προληπτικοί και να βοηθούν τα παιδιά τους να κατανοήσουν τους διαθέσιμους μηχανισμούς για την αναφορά και τον αποκλεισμό ακατάλληλου περιεχομένου. Πολλές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων διαθέτουν ενσωματωμένα εργαλεία που επιτρέπουν στους/στις χρήστες να επισημαίνουν προσβλητικό περιεχόμενο ή να αποκλείουν άτομα που ασκούν εκφοβισμό ή παρενόχληση. Διδάσκοντας στα παιδιά πώς να χρησιμοποιούν αυτές τις λειτουργίες, οι γονείς μπορούν να ενδυναμώσουν τα παιδιά τους ώστε να ελέγχουν τις αλληλεπιδράσεις και να προστατεύονται από επιβλαβές περιεχόμενο στο διαδίκτυο.


Κατανόηση των μηχανισμών αναφοράς

Σε πλατφόρμες όπως το Facebook, το Instagram, το TikTok και το WhatsApp, οι χρήστες μπορούν να αναφέρουν το ακατάλληλο περιεχόμενο απευθείας στους/στις συντονιστές/-στριες της πλατφόρμας. Οι Fredrick και Demaray (2018) προτείνουν ότι η εκπαίδευση των παιδιών σχετικά με τον τρόπο χρήσης αυτών των εργαλείων τους παρέχει μια αίσθηση δράσης όταν συναντούν επιβλαβές περιεχόμενο. Οι γονείς θα πρέπει να καθοδηγούν τα παιδιά τους στα βήματα της αναφοράς, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου επιλογής του τύπου της παραβίασης (π.χ. εκφοβισμός, παρενόχληση, ρητό περιεχόμενο) και του τρόπου υποβολής μιας αναφοράς.


Αποκλεισμός χρηστών

Το μπλοκάρισμα αποτελεί ένα βασικό εργαλείο για τη διαχείριση των αρνητικών αλληλεπιδράσεων στο διαδίκτυο. Όταν τα παιδιά πέφτουν θύματα στις εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο αποκλεισμός του/της θύτη μπορεί να προσφέρει άμεση ανακούφιση. Οι Hase et al. (2015) τονίζουν ότι μία από τις πιο επιζήμιες πτυχές του διαδικτυακού εκφοβισμού είναι ο παρεμβατικός χαρακτήρας της παρενόχλησης, η οποία μπορεί να ακολουθεί τα θύματα στο σπίτι τους μέσω της συνεχούς ανταλλαγής μηνυμάτων. Η διδασκαλία των παιδιών πώς να μπλοκάρουν τους/τις ανεπιθύμητους/-ες χρήστες τα βοηθά να ανακτήσουν τον έλεγχο του διαδικτυακού τους περιβάλλοντος και να αποκόψουν την περαιτέρω επαφή με τους/τις θύτες.


Λογισμικό γονικού ελέγχου

Πολλοί γονείς θεωρούν απαραίτητη τη χρήση λογισμικού γονικού ελέγχου για την παρακολούθηση και τη διαχείριση των διαδικτυακών δραστηριοτήτων των παιδιών τους. Αυτά τα εργαλεία επιτρέπουν στους γονείς να θέτουν όρια στο χρόνο που περνούν τα παιδιά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να παρακολουθούν με ποιους/-ες επικοινωνούν και να αποκλείουν την πρόσβαση σε ορισμένους ιστότοπους ή εφαρμογές. Οι Ortega-Barón et al. (2019) προτείνουν ότι η εμπλοκή των γονέων, σε συνδυασμό με τεχνικά εργαλεία, μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο έκθεσης σε επιβλαβές περιεχόμενο και σε περιπτώσεις διαδικτυακού εκφοβισμού. Τα εργαλεία γονικού ελέγχου, όπως το Net Nanny, το Qustodio και το Norton Family, παρέχουν δυνατότητες παρακολούθησης και αποκλεισμού που δίνουν στους γονείς μεγαλύτερη εποπτεία των διαδικτυακών αλληλεπιδράσεων των παιδιών τους, ενώ παράλληλα επιτρέπουν ευελιξία καθώς τα παιδιά ωριμάζουν.


Ανοιχτή επικοινωνία

Παρόλο που τα εργαλεία γονικού ελέγχου είναι αποτελεσματικά, θα πρέπει να συμπληρώνονται από ανοιχτή επικοινωνία μεταξύ γονέων και παιδιών. Οι Fridh κ.ά. (2015) τονίζουν τη σημασία της δημιουργίας ενός υποστηρικτικού περιβάλλοντος όπου τα παιδιά αισθάνονται άνετα να συζητούν τις εμπειρίες τους στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων τυχόν αρνητικών αλληλεπιδράσεων. Οι γονείς θα πρέπει να καταστήσουν σαφές ότι τα παιδιά τους μπορούν να απευθυνθούν σε αυτούς/-ες εάν βιώσουν διαδικτυακό εκφοβισμό ή εκτεθούν σε ακατάλληλο περιεχόμενο και ότι θα τα υποστηρίξουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος.


Αναγνώριση συμπτωμάτων διαδικτυακού εκφοβισμού

Αποτελεί ζωτικής σημασίας για τους γονείς να αναγνωρίζουν τα συμπτώματα του διαδικτυακού εκφοβισμού, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές στη συμπεριφορά, όπως απόσυρση από κοινωνικές δραστηριότητες, άγχος για τη χρήση ψηφιακών συσκευών ή ξαφνική πτώση των ακαδημαϊκών επιδόσεων. Οι Méndez et al. (2019) τονίζουν τη σχέση μεταξύ της συναισθηματικής νοημοσύνης και της ανθεκτικότητας στην αντιμετώπιση του εκφοβισμού. Οι γονείς μπορούν να ενισχύσουν τη συναισθηματική ανθεκτικότητα διδάσκοντας στα παιδιά πώς να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να αναζητούν βοήθεια όταν χρειάζεται.


Υποστήριξη ψυχικής υγείας

Εάν ένα παιδί βιώνει διαδικτυακό εκφοβισμό, οι γονείς θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι έχει πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης ψυχικής υγείας. Οι Hinduja και Patchin (2018) υποστηρίζουν ότι ο διαδικτυακός εκφοβισμός μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης και των αυτοκτονικών σκέψεων/συμπεριφοράς. Οι γονείς θα πρέπει να συνεργαστούν με τα σχολεία για να διασφαλίσουν ότι είναι διαθέσιμα τα κατάλληλα συστήματα υποστήριξης, όπως σύμβουλοι ή επαγγελματίες ψυχικής υγείας, για να βοηθήσουν τα παιδιά να επεξεργαστούν και να ανακάμψουν από τις συναισθηματικές επιπτώσεις του διαδικτυακού εκφοβισμού.