Εκτός από τις ασφαλείς πρακτικές, οι μαθητές/-τριες πρέπει να αποκτήσουν τις γνώσεις και τα εργαλεία για να αντιμετωπίσουν το ακατάλληλο περιεχόμενο και το διαδικτυακό εκφοβισμό όποτε λαμβάνει χώρα. Οι περισσότερες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων παρέχουν στους/στις χρήστες μηχανισμούς για την αναφορά ακατάλληλης συμπεριφοράς και τον αποκλεισμό των θυτών, ωστόσο οι μαθητές/-τριες συχνά δεν αξιοποιούν επαρκώς αυτά τα εργαλεία λόγω έλλειψης ενημέρωσης ή εμπιστοσύνης στην αποτελεσματικότητά τους.
Μηχανισμοί αναφοράς
Τα εργαλεία αναφοράς είναι διαθέσιμα σχεδόν σε όλες τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, το Instagram και το TikTok, και επιτρέπουν στους/στις χρήστες να επισημαίνουν περιεχόμενο που παραβιάζει τις κατευθυντήριες γραμμές της κοινότητας, όπως παρενόχληση, ρητορική μίσους ή παράνομο περιεχόμενο. Οι Livingstone et al. (2011) τονίζουν ότι οι μαθητές/-τριες πρέπει να γνωρίζουν και να έχουν εμπιστοσύνη σε αυτά τα εργαλεία για τη διαχείριση των κινδύνων στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτυακού εκφοβισμού. Ενώ οι Fredrick και Demaray (2018) επικεντρώνονται στη θυματοποίηση από συνομηλίκους και την ψυχική υγεία, η ενσωμάτωση πηγών θα υποστήριζε πιο άμεσα την ανάγκη για εκπαίδευση γύρω από τα εργαλεία αναφοράς.
Αποκλεισμός παρενοχλητών
Οι λειτουργίες αποκλεισμού επιτρέπουν στους/στις χρήστες να διακόπτουν την επαφή με άτομα που ασκούν εκφοβισμό ή άλλες ανάρμοστες συμπεριφορές. Οι Hase et al. (2015) συζητούν πώς ο διαδικτυακός εκφοβισμός εισβάλλει στον προσωπικό χώρο του θύματος, καθιστώντας το σπίτι, που συνήθως αποτελεί τόπο καταφυγής, άλλη μια οδό θυματοποίησης. Η εκπαίδευση των μαθητών/-τριών να μπλοκάρουν τους/τις θύτες μπορεί να προσφέρει μια αίσθηση ελέγχου και προστασίας. Επιπλέον, οι Hinduja και Patchin (2018) τονίζουν ότι η εκπαίδευση των μαθητών/-τριών στην σωστή χρήση εργαλείων αποκλεισμού μπορεί να μειώσει αποτελεσματικά τη συναισθηματική βλάβη που προκαλείται από τον επίμονο διαδικτυακό εκφοβισμό.
Μεταφορά ζητημάτων στις σχολικές αρχές
Ενώ οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης συνήθως διεκπεραιώνουν τις αναφορές διαδικτυακού εκφοβισμού, είναι σημαντικό οι μαθητές/-τριες να γνωρίζουν πότε και με ποιους τρόπους να αναφέρουν τα σοβαρά ζητήματα στις σχολικές αρχές ή στις αρχές επιβολής του νόμου. Οι Fridh et al. (2015) τονίζουν ότι η υποστήριξη από τα σχολεία και τους γονείς παίζει καθοριστικό ρόλο στην άμβλυνση των επιπτώσεων του διαδικτυακού εκφοβισμού. Αυτό ευθυγραμμίζεται με την ανάγκη για σαφείς διαδικασίες αναφοράς στα σχολεία, επιτρέποντας στους/στις μαθητές/-τριες να αισθάνονται υποστήριξη και ασφάλεια όταν κλιμακώνεται η διαδικτυακή παρενόχληση.
Συμμετοχή των γονέων
Οι γονείς διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην παρακολούθηση και υποστήριξη των διαδικτυακών δραστηριοτήτων των παιδιών τους. Οι Ortega-Barón et al. (2019) υπογραμμίζουν τη σημασία της συμμετοχής των γονέων στις προσπάθειες πρόληψης του διαδικτυακού εκφοβισμού, σημειώνοντας ότι η καθοδήγηση των γονέων είναι ζωτικής σημασίας για την υποστήριξη των παιδιών στην αντιμετώπιση των συγκρούσεων στο διαδίκτυο. Η ανοιχτή επικοινωνία μεταξύ γονέων και παιδιών είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί ότι οι μαθητές/-τριες αισθάνονται άνετα να συζητούν τις διαδικτυακές τους εμπειρίες.
Απομάκρυνση από τις ψηφιακές τεχνολογίες και υποστήριξη ψυχικής υγείας
Η ενθάρρυνση των μαθητών/-τριών να κάνουν διαλείμματα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή να απομακρυνθούν για λίγο καιρό από τις ψηφιακές τεχνολογίες μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του συναισθηματικού βάρους που προκαλείται από την συνεχή αλληλεπίδραση στο διαδίκτυο. Οι Méndez et al. (2019) υποστηρίζουν ότι οι μαθητές/-τριες που μπορούν να απομακρυνθούν από τις συσκευές τους κατά τη διάρκεια αγχωτικών περιόδων είναι σε θέση να διαχειριστούν καλύτερα τις συναισθηματικές επιπτώσεις του διαδικτυακού εκφοβισμού. Παρομοίως, οι Hinduja και Patchin (2018) υπογραμμίζουν τη σημασία της παροχής συναισθηματικής υποστήριξης σε μαθητές/-τριες που πλήττονται από τον διαδικτυακό εκφοβισμό, σημειώνοντας ότι πόροι ψυχικής υγείας, όπως η παροχή συμβουλών, μπορούν να βοηθήσουν στον μετριασμό των κινδύνων κατάθλιψης και αυτοκτονικού ιδεασμού που συνδέονται με αυτού του είδους τον εκφοβισμό.