Οι αλλαγές στις κοινωνικές σχέσεις και τις σχολικές επιδόσεις είναι ένα άλλο κοινό σύμπτωμα του εκφοβισμού. Τα θύματα μπορεί να αρχίσουν να αποσύρονται από τους/τις φίλους/-ες ή τις κοινωνικές δραστηριότητες που κάποτε απολάμβαναν, επιλέγοντας να απομονωθούν λόγω φόβου ή αμηχανίας. Το StopBullying.gov (2023) αναγνωρίζει την κοινωνική απόσυρση ως βασικό σημάδι θυματοποίησης, σημειώνοντας ότι τα παιδιά μπορεί ξαφνικά να χάσουν φίλους/-ες ή να αποφεύγουν εντελώς τις κοινωνικές καταστάσεις. Αυτή η απομόνωση όχι μόνο αυξάνει τη συναισθηματική τους δυσφορία αλλά και τους στερεί την κοινωνική υποστήριξη που είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσουν τον εκφοβισμό.

Από ακαδημαϊκής άποψης, τα παιδιά που υφίστανται εκφοβισμό συχνά παρουσιάζουν αισθητή πτώση στις επιδόσεις τους. Μπορεί να χάσουν το ενδιαφέρον τους για τις σχολικές εργασίες, να δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν ή να παραλείψουν εντελώς το σχολείο. Οι Fridh et al. (2015) τονίζουν ότι η απουσία από το σχολείο είναι μια συνηθισμένη αντίδραση στον εκφοβισμό, καθώς τα θύματα μπορεί να αισθάνονται πολύ αγχωμένα ή σωματικά αδύναμα για να παρακολουθούν τακτικά το σχολείο. Ο συνδυασμός συναισθηματικής δυσφορίας και μειωμένης σχολικής δέσμευσης μπορεί να δημιουργήσει έναν αρνητικό βρόχο ανατροφοδότησης, όπου η κακή επίδοση οδηγεί σε περαιτέρω εκφοβισμό, επιδεινώνοντας τις προκλήσεις του παιδιού.

Οι γονείς θα πρέπει να έχουν υπόψη τους αυτές τις αλλαγές στην κοινωνική συμπεριφορά και τις ακαδημαϊκές επιδόσεις. Αν το παιδί τους αρχίζει να αποφεύγει τους/τις φίλους/-ες του, δείχνει να μην ενδιαφέρεται για τα χόμπι ή τις σχολικές δραστηριότητες ή αν οι σχολικοί βαθμοί δεν είναι καλοί, ίσως να είναι καιρός να διερευνήσετε αν ο εκφοβισμός είναι η υποκείμενη αιτία.