Μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο ένα παιδί αλληλεπιδρά με τις ηλεκτρονικές συσκευές μπορεί να αποτελεί άλλο ένα βασικό σημάδι εκφοβισμού. Εάν ένα παιδί αρχίζει να αποφεύγει το τηλέφωνο ή τον υπολογιστή του, γίνεται μυστικοπαθές σχετικά με τις δραστηριότητές του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή διαγράφει λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να υποδηλώνουν ότι προσπαθεί να ξεφύγει από τη διαδικτυακή παρενόχληση. Η Aura (2022) σημειώνει ότι τα θύματα διαδικτυακού εκφοβισμού συχνά παρουσιάζουν φόβο ή άγχος όταν λαμβάνουν ειδοποιήσεις στο τηλέφωνό τους ή μηνύματα στο διαδίκτυο, με αποτέλεσμα να κρύβουν τις συσκευές τους ή να αποφεύγουν εντελώς τη χρήση τους. Αντίθετα, η αυξημένη ή εμμονική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ιδίως αργά τη νύχτα, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει ότι το παιδί ελέγχει συνεχώς τους λογαριασμούς του για επιβλαβή σχόλια ή απειλές.
Σε περιπτώσεις διαδικτυακού εκφοβισμού, η 24ωρη φύση των διαδικτυακών αλληλεπιδράσεων μπορεί να καταστήσει δύσκολο για τα παιδιά να αποσυνδεθούν. Τα θύματα μπορεί να αισθάνονται τη συνεχή ανάγκη να παρακολουθούν την παρουσία τους στο διαδίκτυο για να αποφύγουν περαιτέρω επιθέσεις, γεγονός που οδηγεί σε εξάντληση και υποβάθμιση της συνολικής τους ευεξίας. Η Verywell Health (2022) υπογραμμίζει επίσης ότι τα θύματα μπορεί να δημιουργήσουν νέους λογαριασμούς ή προφίλ για να ξεφύγουν από τους/τις θύτες, αν και αυτό συχνά αποτυγχάνει να προσφέρει μόνιμη ανακούφιση. Οι γονείς θα πρέπει να παραμένουν προσεκτικοί σε αυτές τις αλλαγές συμπεριφοράς και να ξεκινούν συζητήσεις σχετικά με τις διαδικτυακές εμπειρίες του παιδιού, ενισχύοντας τη σημασία των ασφαλών ψηφιακών πρακτικών.